Skottland og litt til...

I dag hadde eg min siste dag på jobb for ei stund (ei veke for å vere heilt nøyaktig), så ei veke med ferie: HERE I COME! Så, alle som vil ha mjølkesjokoladereklama som omvisar må vente ei veke med å komme... I dag var forresten ein merkedag, var ikkje åleine på jobb! Søster Ragnhild har begynt å jobbe, i dag var litt opplæring kan ein kanskje si. På fredag hadde vi "opplæring" ved ein gubbe frå Setesdalsmuseet, han kalte meg for ein veteran i arbeidet! Blei litt stolt da :P Det var ein mann her i dag som inviterte meg til å gå på universitetet i Sør-Afrika, så nå veit eg kva eg skal gjere etter Kvitsund...

Viss nokon har store fritidsproblemer for tida, kan dere klikke dere inn på nrk.no, og sjå på kveldsnytt frå fredagen. Det var eit innslag der på i alle fall 2 minutt (!) frå Bykle. Blei nøye gjennomsett fleire ganger på fredagen her i huset, for å si det sånn!

Bilteorien går meg på nervane for tida, forstår ikkje kvifor eg skal vite korleis ei bremse fungerer, bare den fungerer!! OK, kanskje greitt å vite nokon gonger, men kvifor må alt lærast på ei gong?

Nå er det sikkert mange som lurer på kva eg skal neste veke sidan eg ikkje skal arbeide. Svaret er som følger: Den o store korpsturen nærmer seg med stormskritt, i morgo tidleg (måndag) klokka halv åtte reiser vi frå Bykle mot Torp, for til slutt å kunne sette beina våre i Skottland. Det er heilt sikkert meininga at eg skal glede meg, men eg kan ikkje si at eg ser så veldig fram til turen. Det blir sikkert heilt topp når vi kjem fram, men 6 timer i ein minibuss frå gamleheimen er ikkje det som frister meg mest for tida! Eit lyspunkt er turen vi skal ha til Edinburgh med heile ettermiddagen fri. O fryd!! Har også store planer om å finne meg ein skotte med sekkepipe og kilt der borte (eller?).

Så med dette, alle trufaste lesarar av denne fantastiske bloggen, meddeler eg dykk at bloggen kjem til å vere lite oppdatert i alle fall fram til laurdag kveld, men eg får heller prøve å komme sterkare tilbake då. Adios!

I'm swimming in the rain :D

Jauda, i dag har det verkeleg plaska ned her! Trudde nesten ikkje det var sant då eg såg ut av vindauget, vatnet spruta langt opp igjen av asfalten. Det var akkurat likt ver i går, då var eg den perfekte søstera eg bør vere fleire ganger. Klokka var langt over leggetid for Ingvild og Olav Magnus (dei 2 yngste søskena mine), men då eg såg plaskregnet fekk eg dradd O. Ma ut av senga og ut på trampolina, der vi hoppa LENGE, og blei klissblaute. Fann forresten ut at takrenna på huset er knekt, så vi fekk oss ein fin dusj der :o). Etter kvart fekk vi lokka ut Ingvild og Ragnhild og, det var etter kvart fire klissblaute folk som hoppa og spratt rundt på trampolina. Stas! (Det trur eg naboen og syns, ho stod i vindauget og såg på). Vi klarte til og med nesten å få pappa ut, men han nøyde seg til slutt med å filme. Såg nok kor misunneleg han var, ja...

I dag då det begynte å regne kunne eg desverre ikkje ut. Litt upraktisk er det med blaut bunad! Etter at dei største "kattungane" hadde slutta å dette ned fra himmelen fann eg ut at det hadde blitt danna eit fint badebasseng nesten rett utanfor inngangsdøra til gamlekyrkja (fann ikkje ut av det før eg stod med begge beina i den sinnsvakt store dammen!).

Måtte stenge ein time før eigentleg stengetid i dag. Grunn: i helga blir det arrangert world-cup i orientering her. Det resulterer i at heile Bykle har sett ut som ein anleggsplass dei siste dagane, og i dag var det nermast krigstilstander. Alle vegane i bygda (nesten) var avsperra og fulle av parkerte biler eller folk som stod og heia. Jauda, følte meg ganske idiotisk då eg måtte krysse plassen der alle folka var. For å sette det litt i proporsjoner kan eg si det sånn: Til vanleg bur det omlag 400 personar i Bykle. I dag var det 3000 personer med på world-cupen på ein eller annan måte. Sier seg kanskje sjølv at det var litt fullt her...

Mitt fantastiske korps skulle sjølvsagt spele på arrangementet, vi stilte opp i uniform og spelte for INGEN!! Då vi stod framfor rådhuset hadde nemleg nesten alle forflytta seg til skuleplassen, dei få som stod igjen hørte i alle fall ikkje på oss!! Ganske avslørande når ingen klapper når vi er ferdige å spele nemleg...

Kvelden er planlagd brukt på å bygge indianerborg i lego saman med Olav Magnus, min elskede bror:D

Olav Magnus, eg og Ranghild ei gang i jula:P

Facebook

Huff, ikkje stolt av meg sjølv, men har bukka under for presset og er nå å finne på Facebook. Ikkje bra, ikkje bra!!

Her har det ikkje skjedd noen ting i dag, kanskje bortsett frå at eg hadde besøksrekord (i negativ retning9: 12 personer innom!! For øyeblikket syns eg noen er ganske utspekulerte, som har noe å si til meg, men som aldri ringer! Naida, det skal ikkje vere lett å vere så sinnsjukt nysgjerrig! Snakka forresten med Ingebjørg i dag, vi er totalt enige i at sommerferien er for lang, VI VIL TIL KVITSUND!! Det skulle ha vore eit obligatorisk Kvitsund-treff på midten av sommaren, då vi kunne møte alle! Savner dere!!

Men, dette var nok tanker for i dag, er ikkje så snakke(skrive)salig:P

I dag har tydlegvis vore dagen for dei lange, djupe samtalane. I alle fall for meg. Uansett, dagen starta mykje bedre enn i går. Hadde god tid til morgonen, og klarte til og med å komme meg tidsnok på jobb... Før eg hadde hatt opent i ti minutt hadde 8 turistar vore innom, og i løpet av ein og ein halv time hadde vore fleire besøkande enn i heile går. Ganske utruleg, men likevel gjekk tida seinare enn i går. Kan ikkje forstå kvifor...

Men, mine djupe samtaler med folk i dag har i alle fall komme opp i 2.

Samtale 1: ein nederlender som for det første var VELDIG interessert i katolske vs. protestantiske kyrkjer (har katolikkane kyrkjer forresten?) med ein påfølgande snakk om kva som var bra/ikkje fullt så bra med dei ulike gudshusa. Fantastisk interessant (eller?). Etter kvart gjekk samtalen over på ulike skulesystem i ulike land, før vi endte opp med å snakke om små, lite befolka (les grisgrendte) plasser som t.d. Bykle. Både mannen og kona var fantastisk einige om at vi som bur i Noreg er heldige som har så god plass til å utfolde oss på! Jaudå, det var eigentleg veldig hyggeleg å snakke med dei, men eg lurer på kor mykje av min eksepsjonelt gode engelsk det var dei eigentleg forstod...

Samtale 2: eit gammalt dansk par kom inn, og det viste seg at spesielt mannen i følget hadde veldig mykje på hjertet. Problemet hans var bare at han ikkje forstod så mykje av det eg sa, sjølv om eg er overbevist om at tempoet på snakkinga mi aldri har vore seinare! Det som blei diskutert med dette gamle paret var t.d. ulike retningar innan kristendomen, konservative kristne sin politikk (t.d. synet på kvinnelege prestar) og så vidare, og så vidare. Den samme mannen presterte å spørre om eg var MUSLIM!! Bare fordi eg gjekk med skaut! Han trudde eg var 20 år :o), det gjorde ikkje meg noko i alle fall:P

Sånn at viss nokon lurte, så er det ganske interessant på jobb altså...

Men, eg har gjort andre ting enn å snakke med folk i dag altså. Blant anna kan eg nemne:

Dassvasking (treng kanskje ikkje inngåande forklaring)
p4-høring (jada, valle radio har skrudd på p4 igjen!)

Orgelspeling (i 3 kvarter etter at kyrkjene var stengde. Fantastisk å sitte framfor eit nesten nytt orgel og bare hamre laus! Så skal eg ikkje si noko om korleis det høyrdes ut...)

Fri, fri og atter fri

Ut i skogen, høyt til fjells

brenne bål og spise kvelds

vi vil smake fjellklart vann,

og kjenne hele Norges land!

/:for vi er S-klubbens spreke gutter

ut på tur og aldri sur:/

/:og vi er S-klubbens glade jenter

kom bli med oss ut på tur:/

Jaudå, i dag var den o store, etterlengta fridagen min, og den blei utnytta som best eg kunne. Soving så langt eg bare klarte utover morgonen, og så ut på tur til Stavenes. Heilt fantastisk. For alle uinnvigde kan eg røpe at Stavenes er ei lita grend i Bykle. Dit går det ein asfaltert veg, og ein ikkje asfaltert veg. Eg gjekk den siste, langt inn i skauen. Turen starta slik før eg labba ned i juvet. Der fann eg det som eg er overbevist om at er den skumlaste plassen i heile Bykle, nemleg ein tunnell. Pappa er så til dei grader facinert, eg er så sinnsjukt livande redd for den tunnellen. Likevel klarte eg å gå over brua og sjå rett inn i den store stygge tunnellen der vatnet fossa inn!! Må kanskje innrømme at eg var ikkje så lite stolt av meg sjølv da!

Huff, det skumle er at eg faktisk nesten føler at eg blir trekt mot det store stygge holet! (Dette ser ut som eit av anleggsbilda til pappa, tru det eller ei, men det er den livredde Sigrun som er fotografen!)

Vel, eg kom meg opp att av juvet, og til slutt kunne eg skimte Stavenes i det fjerne. Fantastisk. Gjekk og vasa rundt i skauen der ei stund, måtte jo finne meg ein fin utsiktsplass. Det gjekk nesten, eg sat på ein stein ei stund, og kjende på at det er godt å leve!

Dette var utsikten: Bykle, den finaste bygda på jord (eller? kan ikkje sjå så mykje her då, men men).

Eg klarte til slutt å rote meg bort på eit jorde utan dyr, der eg sat og trakk pusten og åt nista. Det var ei god kjensle å vite at dei andre sat på skulen akkurat då!! På veg heim att fann eg ein gard som nesten kan komme inn under min og Ingebjørg sin kategori om "garden vår" (men bare nesten, Ingebjørg). Sjå og nyt.

Ellers har dagen vore fantastisk givande. Stikkord: Kulturskuleavslutning. Grøss og gru! Klarte å pine meg gjennom ein 1 1/2 times lang konsert der vi fekk høre eit x antal "Lisa gikk til skolen" med og uten feil. Heile grunnen til at eg klarte å dra meg til Hovden var at korpset skulle spele 2 stykker, og fordi eg skal vere med på korpsturen om litt mindre enn ei veke.. Takk og pris så redda Anne Liv meg, vi var typisk ramp på bakerste benk, som dissa alle som spelte. 3 timer etter at vi reiste heimanfrå var vi heime igjen, men då var det allereie kveld!

Så, kva har eg fått ut av denne sårt etterlengta fridagen?? Ikkje eigentleg så mykje, men livet består vel kanskje berre av sånne korte, gode men kjedelege dagar? Noko som i alle fall er sikkert, er at dette var dagens filosofiske spørsmål!!

I dag er det søndag, det skinner over jord..

Eg blir bare meir og meir imponert over meg sjølv, som klarer å stå opp på morgonen! Ikkje akkurat tidleg, men når kveldane blir seine er det ganske tungt å måtte krype ut av den varme senga klokka halv 9! Dagens nedtur (eller?) kom allereie før arbeid starta. Var komme nesten ned til kyrkja då ein stor turistbuss svinga ut frå parkeringsplassen. Den var tydlegvis lei avå vente. Men men. Fordi det er søndag måtte eg ha på meg finkleda, du og du så overpynta eg følte meg. Men, tyskarane var fornøgde, og då er vel eg og det! Apropo tyskar, ein av dei kom bort til meg i dag og sa at eg snakka flott, flytande tysk. Klarte nesten ikkje å la vere å gapskratte den stakkar tyskaren rett opp i fjeset. Bortsett frå den hendinga skjedde det ikkje så mykje i dag, kan kanskje nemne at eg hadde besøksrekord til nå i sommer, heile 39 personar :P

Ein ting kan eg forresten ikkje la vere å nemne: Det var innom ein mann i dag som hadde med seg ein reiseguide over Noreg. Eg snakka med han, og han fortalde at han var ein av forfattarane av boka Lonely Planet! Eg fekk heilt hetta, og prata og prata til eg blei omtrent blå i trynet. Men, mannen var fornøgd, smilte og takka. Så - når den neste Lonely Planet-guiden over Noreg kjem, har eg komme med ein del opplysningar om den eminente kyrkja. LITT stolt :o)

I løpet av tre dagar på jobb har eg lese ut to bøker på til saman litt over 500 sider. Det seier kanskje litt om det høge aktivitetsnivået i området.

Dagens andre nedtur kom då eg hadde komme heim att. Hadde rekna med å ha i alle fall eit par timar aleine før hordene av folk kom heim frå Grimstad, men neida. Dei kom eit kvarter etter meg. Skuff. Eit pluss var det, den to kilo tunge torsken Olav Magnus hadde fått på stang blei eten. Nam!

Fødselsdagsselskap har eg og vore i i dag, med litt kake, litt te og mykje snakking. Kosleg det! I morgo har eg - for første gong på 8 dager - FRI!!! Dagen skal bli feira med (forhåpentlegvis) soving langt utover formiddagen, ein tur i heia, og den o store musikkskuleavslutninga på Hovden. Alle hjerter gleder seg kan ein kanskje si...

Dagens tanker er som følger:

I går fann enten Valle eller Evje radio ut at dei skulle kople ut p4 for heile dalen. Resultatet er nedslåande, i heile dag har radioen stått innstilt på p1. Som folket sikkert forstår funker ikkje p4 når kanalen er kopla ut, det einaste ein kan høyre er ei fantastisk irriterande susing. Men, ikkje noko galt i det, p1 hadde mykje interessant å fare med i dag (eller?). T.d. diskuterte ei dame frå dyrevernsorganisasjonen NOA med ein forfattar av ei kokebok om krabber kan kjenne smerte eller ikkje, om krabber har følelser. Kjære vene, fantastisk interessant å høyre på, dama meinte til og med at unger ikkje bør få lov til å fiske krabber på sommaren, og vi må i alle fall ikkje tenke på å ete dei!! Tenk på stakkars krabba, som ender sine dager i magen til Sigrun! Jaudå, kan kanskje innrømme at eg blei litt sur på den dama som vil øydelegge ein stor del av sommaren for mange unger, nemleg krabbefiske. Bortsett frå den diskusjonen fek eg og med meg mennene sin time, fantastisk at det går an!



Eg klarte også å forville meg inn på ein konsert i dag. Eit kor frå Hardanger hadde forvilla seg til Bykle, og nokon måtte redde æra til familien og stille opp på det som skjedde. Resultatet blei at eg var ein av 15 personar som høyrde eit kor med over 25 personar synge. Musikken var fantastisk fin, vaksne mannen på sida av meg sat og tørka tårer, og han er ikkje den du til vanleg tenker deg at grin i tide og utide.

Og - for alle interesserte kan eg melde om at kanina lever enda. Det var nære på at eg gløymde ho i dag til morgonen, men kom på det eit halvt minutt før eg måtte gå... Viss nokon har lyst på ei selskapssjuk kanin er det bare å ta kontakt!!

Nederlendere og andre rariteter

I dag var eg vitne til eit "slektsstemne". Eit par frå Nederland hadde vore innom i kyrkja, og var på veg ut av parkeringsplassen då dei møtte på ein bil. Begge bilane stoppa, og folk formelig tøyt ut. Tydlegvis var dette nokon som kjende kvarandre. I 10 minutter var fjella og sauane i Bykle (og eg) vitne til høg, ivrig nederlandsk babling. Spass.

Akkurat no sit eg og ser ut på den eminente isbilen som kjem hit annankvar fredag. Den fantastiske Norge rundt-melodien blir kasta tilbake mot husa her sikkert 3 ganger, som ekko frå fjella. Vakkert er nok eit passande ord for å beskrive den kulturelle opplevinga isbilen verkeleg er... Alle ungane i byggjefeltet her strøymer til for å sjå om det er nokon nye slag is på tilbod, medan foreldra helst gøymer seg under senga for å sleppe å måtte kjøpe is. Isbilen har forresten tatt seg ganske godt til rette her, parkerer på plassen hos naboen her, og står ei stund før han køyrer vidare. No har ungane kjøpt den isen dei skal ha, og spring heim for å torturere foreldra sine: "mamma, kan eg ikkje bare få EIN is til?".

I helga er eg forlatt til meg sjølv (nesten). Resten av familien reiste til Grimstad tidlegare i dag, då eg kom heim var huset tomt. Eit lite forbehold må til, eg har fått den ærefulle oppgåva det er å prøve å halde liv i kanina vår i helga. Satser på at ho overlever med litt reint vatn og noko gras kvar dag...

Næmen, kva skjer?

Eit nytt kapittel i livet til frøken Egeland har nettop starta, så får vi sjå kor lang levetid dette prosjektet har... I dag er det 6 dagar sidan eg fekk sommarferie og 4 dagar sidan eg starta å jobbe for sommaren. Kyrkja ruler! Eller?? I dag har det vore innom 18 personar i kyrkja, så eg har hatt god tid til å lese bilteori. Fytti, det skal ikkje vere lett å ha planer om å ta lappen til hausten! OK, viss noen fortsatt lurer så arbeider eg som omvisar i kyrkja heime. Opningstider kvar dag heile sommaren mellom klokka 11.00 og 17.00. Dersom du vil møte på den beste guiden, nemleg meg, må du komme innan første veka i juli. Det er forresten fantastisk kor gavmilde folk er i denne verda: i dag var det eit nederlandsk ektepar innom, og då eg hadde vist dei rundt sa dei at dei gjerne ville gje noko til meg. Dei lurte på om eg helst ville ha penger eller kake, men "høfleg" som eg var svarte eg ikkje. Enden på visa blei at eg fekk ei stor, nederlandsk kake som eg trur svarer til krydderkake her heime. Jada, så sikra eg i alle fall kaffimaten for kvelden :D

Nei men sjå den budeia... jaudå, vanlege arbeidsklede dette, eller? Dette er frå i fjor, men trur ikkje noko har endra seg så mykje etterpå...

Og dette er arbeidsplassen min den første delen av sommeren.