Her kjem ei lita oppdatering fraa Mali. Dagane har gaatt som ein vind, eg har opplevd mykje spennande. Turen starta ikkje saa veldig bra, da vi kom til Gardermoen paa onsdagen fekk vi ikkje sjekka inn, dama i skranken fann ikkje billettane vaare. Det enda med at vi, etter nesten ein time, maatte kjope nye billettar til 10500 kroner per stykk. Grunnen til at ho ikkje kunne finne billettane vaare var at dei var blitt sletta! Nokre dagar for hadde nokon provd aa faa bekrefta at billettane skulle brukast, men hadde ikkje faatt kontakt med nokon. Difor hadde dei berre sletta bestillinga. Eg fatter ikkje at det gaar ann! Uansett, vi kom oss til slutt inn paa flyet; og 14 timar seinare var vi i Abidjan (etter venting i Paris og to flyturar). Daa vi kom ut av flyplassen slo lufta mot oss som ein vegg. Eg har ikkje vore borti saa fuktig luft for? og med 30 grader i tillegg var det ikkje greitt aa vere liten, stakkars nordmann, kledd for vinter... (Naar eg skriv vi heile tida meiner eg meg og Katarina).
Torsdag fekk vi vere turistar litt forst? vi reiste til eit hotell og bada/solte oss i nokre timar. Farge blei det lite av, men i godt over 30 varmegrader, og med ei luft du nesten kan skjere i fordi ho er saa fuktig var det godt aa kunne sitte i skuggen, og bade litt. Vi var innom ein turistmarknad, og reiste etter det for aa besoke familien til ein mann som nettop var dod. Han hadde vore med paa nokre radioprogram som NLM produserer, og det var visst naturleg aa gaa for aa kondolere. Folte meg ikkje heilt tilpass der, men men... Vi reiste vidare fraa den familien, og besokte ein mann som var onkel til ein gubbe. Der blei vi vitne til ein real krangel, litt skummelt men ganske morsomt! Paa kvelden var vi innom ei HIV/AIDS-markering (eit av prosjekta til kvitsundrussen). Det var goy aa faa vere med paa. Medan vi var der var det mange ungar som begynte aa klasse paa haaret litt. Vi fekk vite det var fordi dei ville sjaa om det var ein parykk!!!
Fredag var vi paa besok hos dei som organiserer alfabetiseringsprosjektet vaart, og vi besokte organisasjonen som er med paa HIV/AIDS-opplegget. Det er ganske slitsamt naar nokon sit og snakkar til deg, og du ikkje forstaar eit kvidder av det dei seier! Alt her nede gaar paa fransk, det er ingen som kan engelsk her. Misjonaeren vi hadde med oss fungerte derfor som ein tolk. Daa desse mota var ferdige var baade eg og Katarina heilt skutt, saa i staden for aa bade reiste vi til gjestehuset og sov. Seinare paa kvelden var vi paa ein skule der lese- og skriveopplaeringa er. Det var ikkje mykje av borgarkrigen i Elfenbenskysten vi fekk merke paa kroppen, men noko var det. Over alt i byen var det politi, dei stoppa oss heile tida og skulle sjaa papira til bilen. Ei gong blei dei beslaglagt, saa resten av dagen koyrde vi utan papir... Ikkje bra!!
Eigentleg skulle vi ta fly til Bamako (Mali) i dag (mandag), men for nokre veker sidan maatte misjonaerane koyre til Abidjan fordi flyplassen i Bamako var stengd. Og, ein bil som hqr koyrd ned maa koyre opp att! Saa, heile laurdagen og sondagen har eg sitte i ein bil og humpa oppover mot Mali. Det var slitsamt, spesielt i Elfenbenskysten der vi blei stoppa av politi tre ganger for kvar by og tre ganger etter - det er ganske mange (lands)byar der!! For aa forklare kor daarlege vegane til tider var, kan det kanskje hjelpe viss eg seier at den forste dagen passerte vi 3 velta trailarar. Dei hadde provd aa svinge unna hola i vegen, men det funka tydelegvis ikkje heilt! Etter 124 mil paa daarlege vegar, og 20 timar i harde bilseter var vi i gaar kveld framme i Bamako. Vi kom akkurat tidsnok til aa faa med oss kakane i bursdagsselskapet til ein av misjonaerungane. Der var alle misjonaerane NLM har i Mali, saa no har eg helsa paa alle dei...
I dag (mandag) skal vi ut paa marknaden, men forst skal vi bli tatt imot paa kontoret, ikkje spor kva det betyr! I morgo skal vi til Narena, der skal vi vere til torsddag (HAH, INGEBJOERG!!!) Trur dette blir einaste inlegget mitt medan eg er her, har ikkje tilgang paa internett eigentleg. Dette blei frykteleg langt og kjedeleg, men eg skal prove aa legge ut bilder her naar eg kjem heim att!!!
Slåmaskina blei henta fram, Sigrun kommandert ut, og etter ein dag med svette, slit, vassblemmer og myyyyyyykje langt gras som blei korta betydeleg ned, var jobben gjort. Det var faktisk ei traumatisk oppleving, eg klarte å halshogge ei sleve/ein stålORM. Guri, eg hylte så fælt at Ragnhild meinte eg hørtes ut som ei blondine. Men, sitat Eivind Gjerde: "Vi blonde er ikkje bare dumme og deilige, ikkje sant Sigrun??" MEN, det er ganske ekkelt å nesten trampe på ein orm som ligg i graset og vrir seg i etterrykninger, mens hodet er ein annan plass og blod og gørr tyter ut.. ÆSJ!!!! Eg kjenner enda at den psykiske forma ikkje er heilt som den skal!
Eg har til og med vore til byen, handling er stikkordet. Eg liker det når mamma insisterer på å betale, ikkje heilt mot min smak!!! Eg har i tillegg drive nedvask av hus. Ikkje innvendig, men utvendig. Fantastisk drittarbeid, må koste kvart bidige bord med ein børste, så eg er lokalkjent med plankane i huset. Men - kva gjer ein vel ikkje for å få blide foreldre??
Beste klassa ever!! 
